Vandaag mijn CPL4 gehaald en dus mag ik (maandag, dat wel) mijn wing in ontvangst nemen. Ben super blij dat ik het gehaald heb, het besef moet nog komen. Maar ik ga er even van genieten!

Ik vlieg op dinsdag terug naar NL en kom op woensdag om 12:30LT aan op schiphol!

Tot snel

Peter

Vandaag mijn CPL4 gehaald en dus mag ik (maandag, dat wel) mijn wing in ontvangst nemen. Ben super blij dat ik het gehaald heb, het besef moet nog komen. Maar ik ga er even van genieten!

Ik vlieg op dinsdag terug naar NL en kom op woensdag om 12:30LT aan op schiphol!

Tot snel

Peter

Dag allen,

Zojuist heb ik mijn D28 gevlogen, dit is het laatste beurtje voor de grote D29 IFR check. Het ging wel aardig, hier en daar een paar stomme foutjes gemaakt (ik zal niet in detail treden). Maar de instructeur was over het algemeen tevreden en vind dat ik klaar ben voor mijn 29 check. Ik was eigenlijk best zenuwachtig voor deze vlucht, ook al was het maar een kleine check. Maar nu had ik een redelijk strenge instructeur naast me zitten en deze gaf me dan ook bruikbare feedback. Gelukkig dus maar kleine dingen, maar ook die moeten goed gaan. Vlucht van vandaag duurde, zoals voorgeschreven, precies 2uur. Best wel lang en pittig om dan 2uur lang naar je instrumenten te kijken en daarop te vliegen. De 29 check duurt over het algemeen 1.5 uur, maar hij kan te doen zijn in 1 uur. Ik ga uiteraard voor het uur (maar ik wil ook wel 2uur vliegen als ik het maar haal). Het rooster is op dit moment nog niet bekend voor morgen, dus ik heb nog geen idee wanneer ik hem mag vliegen. Ik hou jullie op de hoogte.

Tot snel

Peter

Dag allen,

Zojuist heb ik mijn D28 gevlogen, dit is het laatste beurtje voor de grote D29 IFR check. Het ging wel aardig, hier en daar een paar stomme foutjes gemaakt (ik zal niet in detail treden). Maar de instructeur was over het algemeen tevreden en vind dat ik klaar ben voor mijn 29 check. Ik was eigenlijk best zenuwachtig voor deze vlucht, ook al was het maar een kleine check. Maar nu had ik een redelijk strenge instructeur naast me zitten en deze gaf me dan ook bruikbare feedback. Gelukkig dus maar kleine dingen, maar ook die moeten goed gaan. Vlucht van vandaag duurde, zoals voorgeschreven, precies 2uur. Best wel lang en pittig om dan 2uur lang naar je instrumenten te kijken en daarop te vliegen. De 29 check duurt over het algemeen 1.5 uur, maar hij kan te doen zijn in 1 uur. Ik ga uiteraard voor het uur (maar ik wil ook wel 2uur vliegen als ik het maar haal). Het rooster is op dit moment nog niet bekend voor morgen, dus ik heb nog geen idee wanneer ik hem mag vliegen. Ik hou jullie op de hoogte.

Tot snel

Peter

Na een flinke week weer een bericht van mij. Vorige week heb ik eigenlijk niet zo heel veel tijd gehad om mijn weblog bij te werken. In mijn vorige bericht had ik het al verteld, maar ik heb vorige week dinsdag voor het eerst genavigeerd met IFR. Op zich niet zo heel moeilijk en het zijn dan ook maar 7 beurtjes. Het begon met beurtje 17 en 18 op dinsdag (daarvoor had ik op zondag beurt 14, en op maandag 15 EN 16) en afgelopen maandag heb ik het navigeren al afgesloten. Vorige week heb ik dus 9x gevlogen in 6 dagen en dan gaat het hard kan ik jullie vertellen. Morgen staat voor mij beurtje 25 op het schema en beurtje 29 is het laatste IFR vlucht in USA. Deze week vlieg ik waarschijnlijk ‘maar’ 1x per dag wat inhoudt dat ik vrijdag mijn 27 vlieg en waarschijnlijk mijn 29 volgende week dinsdag (mocht alles soepel verlopen; waar je hier eigenlijk niet vanuit mag gaan).

Vandaag had ik missie 24, wat examen training inhoudt. Tot en met beurt 27 gaat dit door en daarna heb ik een laatste beurt waarin er geoefend wordt zoals in beurt 29. Best wel spannend allemaal en ik hoop dat ik nu goed de puntjes op de i kan zetten. Het vliegen in het algemeen gaat prima, hier en daar zijn er nog punten voor verbetering. Approaches gaan goed, het werken onder een crew gaat ook goed en de procedures gaan vrijwel altijd goed. Ik hoop daarom ook echt dat ik de aankomende missie’s strak blijf vliegen en dat ik 28 en 29 zonder Dx doorkom.

Nogmaals, na mijn 29 heb ik nog 4 CPL (Commercial Pilot License) missie’s, waarbij missie 4 de grote check is. Als ik die gehaald heb mag ik eindelijk die prachtige wing overhandigd krijgen en naar huis! Iets waar ik eigenlijk wel aan toe ben. Ik vind het hier mooi geweest, er is weinig te doen hier in de buurt en wanneer ik naar huis mag houdt dat in dat ik even geen stress meer heb van het vliegen,checks en al die andere werkzaamheden die bij de opleiding horen. Je zit/moet constant goed presteren en door en door geconcentreerd zijn, dan komt er ook nog bij dat het IFR vliegen inhoudt dat je alleen op meters en klokjes kijkt, waardoor je na een vlucht helemaal op bent. Er komt zoveel informatie van de meters af die je goed moet interpreteren en waarbij je moet bepalen waar je zit in een vlucht, dat het nog even kost na de vlucht voordat je hoofd leeg is. En dan ben je thuis en dan gaat het weer over vliegen, approaches, landingen, procedures en de vlucht van morgen. Dus heerlijk om straks echt thuis te zijn en even mijn hoofd leeg maken en weer lekker slap ouwehoeren met mijn vrienden (en uiteraard iedereen weer te zien).

Maar nu weer even concentreren op de (o zo zware) laatste loodjes, want nu de einddatum in zicht komt wordt het voor mijn gevoel steeds zwaarder. Maar het vliegen vind ik nog steeds leuk en ik ga het allemaal zo snel mogelijk afronden om over een paar weken die koningse wing in ontvangst te nemen en weer in het gezellige NL te staan!

Tot snel

Peter

Na een flinke week weer een bericht van mij. Vorige week heb ik eigenlijk niet zo heel veel tijd gehad om mijn weblog bij te werken. In mijn vorige bericht had ik het al verteld, maar ik heb vorige week dinsdag voor het eerst genavigeerd met IFR. Op zich niet zo heel moeilijk en het zijn dan ook maar 7 beurtjes. Het begon met beurtje 17 en 18 op dinsdag (daarvoor had ik op zondag beurt 14, en op maandag 15 EN 16) en afgelopen maandag heb ik het navigeren al afgesloten. Vorige week heb ik dus 9x gevlogen in 6 dagen en dan gaat het hard kan ik jullie vertellen. Morgen staat voor mij beurtje 25 op het schema en beurtje 29 is het laatste IFR vlucht in USA. Deze week vlieg ik waarschijnlijk ‘maar’ 1x per dag wat inhoudt dat ik vrijdag mijn 27 vlieg en waarschijnlijk mijn 29 volgende week dinsdag (mocht alles soepel verlopen; waar je hier eigenlijk niet vanuit mag gaan).

Vandaag had ik missie 24, wat examen training inhoudt. Tot en met beurt 27 gaat dit door en daarna heb ik een laatste beurt waarin er geoefend wordt zoals in beurt 29. Best wel spannend allemaal en ik hoop dat ik nu goed de puntjes op de i kan zetten. Het vliegen in het algemeen gaat prima, hier en daar zijn er nog punten voor verbetering. Approaches gaan goed, het werken onder een crew gaat ook goed en de procedures gaan vrijwel altijd goed. Ik hoop daarom ook echt dat ik de aankomende missie’s strak blijf vliegen en dat ik 28 en 29 zonder Dx doorkom.

Nogmaals, na mijn 29 heb ik nog 4 CPL (Commercial Pilot License) missie’s, waarbij missie 4 de grote check is. Als ik die gehaald heb mag ik eindelijk die prachtige wing overhandigd krijgen en naar huis! Iets waar ik eigenlijk wel aan toe ben. Ik vind het hier mooi geweest, er is weinig te doen hier in de buurt en wanneer ik naar huis mag houdt dat in dat ik even geen stress meer heb van het vliegen,checks en al die andere werkzaamheden die bij de opleiding horen. Je zit/moet constant goed presteren en door en door geconcentreerd zijn, dan komt er ook nog bij dat het IFR vliegen inhoudt dat je alleen op meters en klokjes kijkt, waardoor je na een vlucht helemaal op bent. Er komt zoveel informatie van de meters af die je goed moet interpreteren en waarbij je moet bepalen waar je zit in een vlucht, dat het nog even kost na de vlucht voordat je hoofd leeg is. En dan ben je thuis en dan gaat het weer over vliegen, approaches, landingen, procedures en de vlucht van morgen. Dus heerlijk om straks echt thuis te zijn en even mijn hoofd leeg maken en weer lekker slap ouwehoeren met mijn vrienden (en uiteraard iedereen weer te zien).

Maar nu weer even concentreren op de (o zo zware) laatste loodjes, want nu de einddatum in zicht komt wordt het voor mijn gevoel steeds zwaarder. Maar het vliegen vind ik nog steeds leuk en ik ga het allemaal zo snel mogelijk afronden om over een paar weken die koningse wing in ontvangst te nemen en weer in het gezellige NL te staan!

Tot snel

Peter

Afgelopen donderdag dan mijn nachtsolo gehad en dat was echt super gaaf. Ik begon ‘s avonds met een Dual beurtje. Samen met instructeur hebben we wat oefeningen gedaan en zo deden we ook een approach op een ander vliegveld. Dit veld is (net als velen ‘snachts) ongecontroleerd, dus geen toren. Het was donker en ik hoefde mijn speciale bril niet op. Dus tijdens de approach op het veld begon ik toch stiekem een beetje te kijken of ik het veld al zag liggen (ik dacht dat zie je natuurlijk meteen een veld midden in de woestijn). Ik zag wel een rij lichtjes maar die lagen veel te veel naar rechts. Ik meteen cross-checken of ik wel de goede approach aan het maken was, zat ik wel op de goede koers en hoogte. Maar volgens het approach blaadje zat ik toch echt goed te vliegen. Onderhand begonnen we de daling al in te zetten naar de hoogte waarop je het veld toch echt moet zien, anders moet je de approach afbreken. Maar ik zag het veld maar niet. Totdat de instructeur zei; We zijn nu best dicht bij het veld (goh, je meent het), dus ik doe even de verlichting aan….oooowww ja, hier in Amerika kun je met behulp van je radio de verlichting aan zetten op een vliegveld. Dus hij drukt 7x op de ‘verzend’ knop (alsof je wat wilt zeggen) en….ploep ineens doemt er een onwijs gave runway voor mij op en zie ik dat de approach goed uitkomt. Was echt gaaf om te zien, aangzien het vliegveld midden in de woestijn ligt en er weinig lichtjes omheen lagen, om dan ineens een compleet vliegveld te zien liggen. Daar hebben we een paar landingen geoefend, want dit is wel wat anders dan wanneer het licht is buiten. De hoogte is veel moeilijker in te schatten en je ziet het asfalt best laat. Ook hebben we nog een landing gedaan zonder je ‘landing light’. Dit is een vrij sterke lamp op de voorkant van mijn toestel die de runway en de witte centerline goed verlichten als je er boven hangt. Tijdens mijn solo kan het natuurlijk gebeuren dat mijn landing light kapot gaat, dus wordt dit even geoefend…en dat is best lastig. De baan waar we op vlogen had verlichting aan de zijkant van de baan en aan begin en eind. Met landing light uit zie je niet de strepen op de runway en kun je dus ook niet goed (eigenlijk niet) inschatten hoe hoog je nog boven de baan zit. Best tricky om te doen en je moet dus ook heel rustig zakken. Gelukkig ging het allemaal goed en was het nog een vrij zachte landing. Wij weer terug naar Falcon Field en daar stapte mijn instructeur uit.

Vliegtuig werd bijgetankt en ik mocht solo mijn landingen gaan doen. Was echt weer een super gaaf gevoel om alleen in de kist te zitten en weer helemaal op jezelf aangewezen alle procedures en landingen te doen. Na 5 landingen, 1uur gevlogen en onwijs gave ervaring rijker mocht ik (helaas) de kist weer parkeren en had ik (waarschijnlijk) mijn laatste solovlucht van mijn leven gevlogen. Maar het was het waard en Phoenix ziet er vanuit de lucht en in het donker echt konings uit. Het was een super mooie ervaring.

Afgelopen vrijdag ben ik gecancelled, kist was weer eens kapot. En vandaag (zaterdag) heb ik weekend om vervolgens zondag om 6uur ‘s ochtends weer te gaan vliegen. Beurtje 14 is dan aan de beurt wat betekent dat ik daarna nog 15 beurtjes heb voor ik mijn IFR afsluit. Ik hoop dat ik volgende week een paar keer 2x per dag kan vliegen.

Vanaf beurtje 17 wordt er weer genavigeerd. Dit houdt in dat je weer verre vlucht kunt gaan maken. San Diego, LA, San Francisco, Grand Canyon behoren tot de opties. Super gaaf en daar heb ik zin in!

Jullie gaan het horen, verder gaat het vliegen wel aardig. Ik denk dat ik het wel redelijk te pakken heb, ik moet alleen nog werken aan de procedures om het vliegen heen. Maar daar heb ik gelukkig nog een paar vluchten voor om dat te oefenen.

Bedankt voor het lezen en weer bedankt voor de reacties, leuk om te lezen.

Geniet van het warme weer wat er aan komt in NL, hier wordt het dinsdag 36 graden. Het begint hier lente te worden

Groetjes Peter

Afgelopen donderdag dan mijn nachtsolo gehad en dat was echt super gaaf. Ik begon ‘s avonds met een Dual beurtje. Samen met instructeur hebben we wat oefeningen gedaan en zo deden we ook een approach op een ander vliegveld. Dit veld is (net als velen ‘snachts) ongecontroleerd, dus geen toren. Het was donker en ik hoefde mijn speciale bril niet op. Dus tijdens de approach op het veld begon ik toch stiekem een beetje te kijken of ik het veld al zag liggen (ik dacht dat zie je natuurlijk meteen een veld midden in de woestijn). Ik zag wel een rij lichtjes maar die lagen veel te veel naar rechts. Ik meteen cross-checken of ik wel de goede approach aan het maken was, zat ik wel op de goede koers en hoogte. Maar volgens het approach blaadje zat ik toch echt goed te vliegen. Onderhand begonnen we de daling al in te zetten naar de hoogte waarop je het veld toch echt moet zien, anders moet je de approach afbreken. Maar ik zag het veld maar niet. Totdat de instructeur zei; We zijn nu best dicht bij het veld (goh, je meent het), dus ik doe even de verlichting aan….oooowww ja, hier in Amerika kun je met behulp van je radio de verlichting aan zetten op een vliegveld. Dus hij drukt 7x op de ‘verzend’ knop (alsof je wat wilt zeggen) en….ploep ineens doemt er een onwijs gave runway voor mij op en zie ik dat de approach goed uitkomt. Was echt gaaf om te zien, aangzien het vliegveld midden in de woestijn ligt en er weinig lichtjes omheen lagen, om dan ineens een compleet vliegveld te zien liggen. Daar hebben we een paar landingen geoefend, want dit is wel wat anders dan wanneer het licht is buiten. De hoogte is veel moeilijker in te schatten en je ziet het asfalt best laat. Ook hebben we nog een landing gedaan zonder je ‘landing light’. Dit is een vrij sterke lamp op de voorkant van mijn toestel die de runway en de witte centerline goed verlichten als je er boven hangt. Tijdens mijn solo kan het natuurlijk gebeuren dat mijn landing light kapot gaat, dus wordt dit even geoefend…en dat is best lastig. De baan waar we op vlogen had verlichting aan de zijkant van de baan en aan begin en eind. Met landing light uit zie je niet de strepen op de runway en kun je dus ook niet goed (eigenlijk niet) inschatten hoe hoog je nog boven de baan zit. Best tricky om te doen en je moet dus ook heel rustig zakken. Gelukkig ging het allemaal goed en was het nog een vrij zachte landing. Wij weer terug naar Falcon Field en daar stapte mijn instructeur uit.

Vliegtuig werd bijgetankt en ik mocht solo mijn landingen gaan doen. Was echt weer een super gaaf gevoel om alleen in de kist te zitten en weer helemaal op jezelf aangewezen alle procedures en landingen te doen. Na 5 landingen, 1uur gevlogen en onwijs gave ervaring rijker mocht ik (helaas) de kist weer parkeren en had ik (waarschijnlijk) mijn laatste solovlucht van mijn leven gevlogen. Maar het was het waard en Phoenix ziet er vanuit de lucht en in het donker echt konings uit. Het was een super mooie ervaring.

Afgelopen vrijdag ben ik gecancelled, kist was weer eens kapot. En vandaag (zaterdag) heb ik weekend om vervolgens zondag om 6uur ‘s ochtends weer te gaan vliegen. Beurtje 14 is dan aan de beurt wat betekent dat ik daarna nog 15 beurtjes heb voor ik mijn IFR afsluit. Ik hoop dat ik volgende week een paar keer 2x per dag kan vliegen.

Vanaf beurtje 17 wordt er weer genavigeerd. Dit houdt in dat je weer verre vlucht kunt gaan maken. San Diego, LA, San Francisco, Grand Canyon behoren tot de opties. Super gaaf en daar heb ik zin in!

Jullie gaan het horen, verder gaat het vliegen wel aardig. Ik denk dat ik het wel redelijk te pakken heb, ik moet alleen nog werken aan de procedures om het vliegen heen. Maar daar heb ik gelukkig nog een paar vluchten voor om dat te oefenen.

Bedankt voor het lezen en weer bedankt voor de reacties, leuk om te lezen.

Geniet van het warme weer wat er aan komt in NL, hier wordt het dinsdag 36 graden. Het begint hier lente te worden

Groetjes Peter